Framvinda og horfur

Færni barna með þroskahömlun ræðst bæði af þroskastöðu og þeim stuðningi sem börnunum og fjölskyldum þeirra býðst í samfélaginu. Undanfarin ár hefur verið lögð mikil áhersla á snemmtæka íhlutun fyrir börn með þroskafrávik yngri en 6 ára til að draga úr áhrifum fötlunarinnar til frambúðar. Að sama skapi er lögð mikil áhersla á að börn fái markvissan stuðning í grunn- og framhaldsskóla.

Frávikum í þroska fylgja umtalsverðir erfiðleikar í námi og félagslegri aðlögun. Nokkur hluti þeirra sem greinist með þroskahömlun þarf stuðning í tenglsum við atvinnu og búsetu en stór hluti býr við sjálfstæði á fullorðinsárum. Því markvissari sem stuðningurinn er á fyrstu þroskaárum því betur er einstaklingurinn undir það búin að takast á við daglegt líf á seinni æviskeiðum.